«Δεν είμαι φασίστας – ούτε θα γίνω» [καταγγελία Φοιτητή, θύματος βίας των μικροΕξουσιαστών]

Οι μικροΕξουσιαστές ανενόχλητα κυριαρχούν [Αφού στριµώχθηκα σε έναν τοίχο µε ρώτησε «εσύ δεν είσαι που φόραγες την µπλούζα» και ο δεύτερος µου έριξε µια αγκωνιά στο κεφάλι και έπεσα κάτω]

Η παρακάτω καταγγελία του φοιτητή, επιβεβαιώνει δυστυχώς αυτά που τόσο καιρό εμείς εδώ έχουμε μέσω αναρτήσεων αναφερθεί και καταγγείλει. Διαβάστε την: ΕΔΩ>>>

 

Advertisements

Ο, τρώτε-άφοβα-μαρούλια-Τσέρνομπιλ, Θανάσης Καρτερός: «Ου γαρ οίδασι τι πηδούσι»

ΑΡΧΕΙΟ Φεβρουαρίου 2018

[H ρητορική μίσους και η –εικονογραφημένη– απάντηση του κ. Νικόλα Σεβαστάκη]

Το κείμενο είναι του εμφυλιακού νοσταλγού ©Θανάση Καρτερού

Δείτε το κι έτσι, και ίσως καταλάβετε γιατί καταλήγω στην κατανόηση, και δι’ αυτής στη συμπόνια. Στην Αριστερά είμαστε ανέκαθεν επαγγελματίες, κατά κάποιο τρόπο, κατηγορούμενοι. Χιλιάδες και χιλιάδες έχουμε κάτσει στο σκαμνί. Άλλες φορές για ήσσονα αδικήματα, όπως η διατάραξη της τάξεως, η αντίσταση κατά της αρχής, η εξύβριση οργάνων της τάξεως, η εν γένει πεζοδρομιακή δραστηριότητα. Και άλλες φορές με κατηγορίες που οδηγούσαν σε βαριές ποινές, σε ισόβια, ή και στον τοίχο. Αφήστε που πλήθη ανθρώπων βρέθηκαν στα σύρματα χωρίς καμιά δίκη. Έφτανε η απόφαση μιας Επιτροπής Ασφαλείας, στην οποία συμμετείχαν ο κύριος νομάρχης, ο κύριος αστυνόμος, και ο κύριος εισαγγελέας, και άντε να καθαρίσει ο κατηγορούμενος με τη Γυάρο, τον Άι Στράτη, ή τη Μακρόνησο.

Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο >>>

Κατηγορίες παιδεραστίας σε βάρος (γελαστού πτώματος) Ιωσήφ Βατοπεδινού

Αρχείο/Οκτώβριος 2009

Αυτός και τα πνευματικά του τέκνα ακολουθούνται εδώ και χρόνια από βαριές κατηγορίες για σεξουαλικές συμπεριφορές όχι μόνο ασυμβίβαστες με τους εκκλησιαστικούς κανόνες αλλά και με τον ποινικό κώδικα στο βαθμό που αφορούν και σε παιδεραστία. Αθωώνονται από εκκλησιαστικά και πολιτικά δικαστήρια, ή οι υποθέσεις τους κουκουλώνονται.

Αξίζει να διαβάστε ολόκληρο κείμενο >>>

Eφραίμ, ο Δούρειος Γάιδαρος του ρωσικού επεκτατισμού

ΑΡΧΕΙΟ / Ιανουάριος 2012

[…] Η Ονοματολατρεία εμφανίστηκε στις αρχές του 20ου αι. και διεκδικεί τις ρίζες της στην πρώτη Εκκλησία. Βασικότερος μαχητής της υπήρξε (1907) ο πρώην στρατιωτικός και Γεωγράφος-εξερευνητής Αλέξανδρος Μπουλάτοβιτς, που είχε καταφέρει να γίνει έμπιστος του «ορθόδοξου» (μονοφυσίτη) Αιθίοπα αυτοκράτορα Μενελίκ του ΙΙ και ο οποίος κάτω από την επίδραση του αγ.Ιωάννη πρωθιερέα της Κροστάνδης, έγινε καλόγερος με το όνομα Αντώνιος στη σκήτη του Αγ.Ανδρέα της ρωσικής αγιορείτικης μονής του Παντελεήμονα. Αυτή ήταν πάντα η πύλη εισόδου της Ρωσίας στο Άγιο Όρος (τώρα προστέθηκε και η Κερκόπορτα του μάγου Εφραίμ), μια χιτλερική φωλιά, ορμητήριο του δωσίλογου Αγιορείτη και μετά αρχιεπισκόπου Βρυξελλών Βασίλειου Κριβοσέϊν, που ακόμη και σήμερα δεν κρύβει τη νοσταλγία της για τους τσάρους.[…]

Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο >>>