[17/09/2006] Δικαιοσύνη, σκύψε κι εσύ ευλογημένη. Προσκύνα

Θεός είναι μια οικονομική έννοια. Υπό τη σκέπη του ιδρύουν τη μεταφυσική τους γραφειοκρατία όλοι οι άγιοι Πατέρες όλων των θρησκειών.
Fernando Pessoa

Πρώτη φορμή του σημερινού μου άρθρου υπήρξε το περιεκτικό ποστ του neTpen που μ’έβαλε σε σκέψεις αν πρέπει να το δημοσιεύσω κι εγώ…

Δεύτερη αφορμή υπήρξε το πόστ του blogger Ροδάνη (http://rodanis.blogspot.com/2006/09/blog-post_13.html#links). δισταγμούς μου να δημοσιεύσω στο δικό μου blog το ίδιο θέμα επειδή αντίστοιχο δημοσίευσε ο ίδιος, μου απάντησε μεταξύ άλλων: «δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να γράφει μόνο ένας για κάθε θέμα! Όσο περισσότεροι, τόσο το καλύτερο». έχει δίκιο. Όσο περισσότερο μαθαίνονται τα όποια παράλογα συμβαίνουν στη πολύπαθη χώρα μας τόσο το καλύτερο για την χώρα.

Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο>>>

Advertisements

«Δεν είμαι φασίστας – ούτε θα γίνω» [καταγγελία Φοιτητή, θύματος βίας των μικροΕξουσιαστών]

Οι μικροΕξουσιαστές ανενόχλητα κυριαρχούν [Αφού στριµώχθηκα σε έναν τοίχο µε ρώτησε «εσύ δεν είσαι που φόραγες την µπλούζα» και ο δεύτερος µου έριξε µια αγκωνιά στο κεφάλι και έπεσα κάτω]

Η παρακάτω καταγγελία του φοιτητή, επιβεβαιώνει δυστυχώς αυτά που τόσο καιρό εμείς εδώ έχουμε μέσω αναρτήσεων αναφερθεί και καταγγείλει. Διαβάστε την: ΕΔΩ>>>

 

Κωνσταντίνος Πλεύρης: «Εγώ συμφωνώ με ό,τι κάνει ο Ρουβίκωνας»

Αρχείο Μάιος 2018

[Τα «συγχαρίκια» ενός δεδηλωμένου φασίστα, υμνητή των Μεταξά-Χίτλερ και συνεργάτη της Χούντας, επιβεβαιώνουν τον «επαναστατικό ακτιβισμό» του Ρουβίκωνα]

Ο ακροδεξιός δικηγόρος, γνωστός για τις φιλοναζιστικές-ρατσιστικές του απόψεις, έπλεξε το εγκώμιο του Ρουβίκωνα προσθέτοντας μάλιστα ότι όταν τα μέλη της οργάνωσης είχαν εισέλθει στον προαύλιο χώρο της Βουλής έπρεπε να είχαν… προχωρήσει, μπουκάροντας μέσα στο κτίριο. Στην ίδια εκπομπή, ο Πλεύρης συνεχάρη το Ρουβίκωνα για την πρόσφατη εισβολή στο Συμβούλιο της Επικρατείας («εύγε τους, εύγε τους»), ενώ επικρότησε και τον προ ημερών βανδαλισμό συμβολαιογραφικού γραφείου στο κέντρο της Αθήνας.

Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο>>>

Ο, τρώτε-άφοβα-μαρούλια-Τσέρνομπιλ, Θανάσης Καρτερός: «Ου γαρ οίδασι τι πηδούσι»

ΑΡΧΕΙΟ Φεβρουαρίου 2018

[H ρητορική μίσους και η –εικονογραφημένη– απάντηση του κ. Νικόλα Σεβαστάκη]

Το κείμενο είναι του εμφυλιακού νοσταλγού ©Θανάση Καρτερού

Δείτε το κι έτσι, και ίσως καταλάβετε γιατί καταλήγω στην κατανόηση, και δι’ αυτής στη συμπόνια. Στην Αριστερά είμαστε ανέκαθεν επαγγελματίες, κατά κάποιο τρόπο, κατηγορούμενοι. Χιλιάδες και χιλιάδες έχουμε κάτσει στο σκαμνί. Άλλες φορές για ήσσονα αδικήματα, όπως η διατάραξη της τάξεως, η αντίσταση κατά της αρχής, η εξύβριση οργάνων της τάξεως, η εν γένει πεζοδρομιακή δραστηριότητα. Και άλλες φορές με κατηγορίες που οδηγούσαν σε βαριές ποινές, σε ισόβια, ή και στον τοίχο. Αφήστε που πλήθη ανθρώπων βρέθηκαν στα σύρματα χωρίς καμιά δίκη. Έφτανε η απόφαση μιας Επιτροπής Ασφαλείας, στην οποία συμμετείχαν ο κύριος νομάρχης, ο κύριος αστυνόμος, και ο κύριος εισαγγελέας, και άντε να καθαρίσει ο κατηγορούμενος με τη Γυάρο, τον Άι Στράτη, ή τη Μακρόνησο.

Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο >>>